Irish Desire

Met gemengde gevoelens zit ik in de bus naar Dublin. De bergen van Mayo hebben we inmiddels achter ons gelaten. We rijden nu van stadje naar stadje in het binnenland, onderweg hier en daar nog wat mensen oppikkend.  Het is nogal een wereldreis van Aughness naar Bedum: eerst een uur rijden naar het busstation in Ballina, daarna ruim vier uur in de bus naar Dublin Airport, een uur wachten op het vliegveld, ruim anderhalf uur vliegen, (ja zo weinig!), en dan nog 2,5 uur in de trein naar Bedum. 

Zoals ik in een eerdere blog al schreef, op de bog is alles rustig nu. Hier en daar liggen nog wat stapeltjes turfmoten te drogen, maar het beeld wordt nu voornamelijk bepaald door de witte plastic zakken, gevuld met turf, klaar om opgehaald te worden. Soms blijven de zakken, bij gebrek aan een turfschuur,   goed afgedekt liggen op de bog en zal het naar behoefte in gedeelten worden opgehaald in de winter. Tijdens mijn wandelingen over het veen kom ik niemand meer tegen, het seizoen is duidelijk afgelopen, winter is coming!