Irish Desire

Vorig week, op een koude en bewolkte dag, stuitte ik op een familie op the bog bij Bangor Erris. Vanaf de weg gezien oogt het veenland een waar slagveld. Uitgemergeld, gewond en platgetreden zijn woorden die in mij opkomen bij de aanblik van het gebruikte, (of is het misbruikte?) veenlandschap.   Ik moet toegeven dat ik bij aanvang van dit project een enigszins romantisch beeld had van het hele turfgebeuren, hoewel ik me zeker ook vanaf het begin bewust ben geweest van het verwoestende effect van het turfsteken. Maar wanneer je het dan met eigen ogen ziet gebeuren, is dat toch wel wat anders.

Claggan, Achill Island Hoewel deze blog is bedoeld om jullie op de hoogte te houden van de voortgang van mijn project Irish Desire, zal ik de overige foto's die ik hier maak ook af en toe met jullie delen. In tegenstelling tot de foto's voor Irish Desire zal ik deze foto's ook delen op social media. Bijgaand enkele foto's die ik maakte op Achill Island vorige week. Claggan, Achill Island Keel Beach, Achill Island

Doran's Point Tijdens het verkennen van mijn directe omgeving, stuitte ik vorige week op een bijzonder fenomeen, dat ik nog niet eerder zag. Samen met mijn zoon Vincent keek ik wat rond bij Doran’s Point, een klein haventje met een veerdienst naar het eilandje Inishbiggle, 10 km ten zuiden van mijn woonplaats. Het veenland loopt hier over in een zanderige kustlijn die bezaaid ligt met grote en kleine ronde stenen. Wanneer ik over het strand loop, voel ik op veel plaatsen de grond onder me sponzig veren en vertwijfeld vraag ik me af of de mogelijkheid bestaat dat ik zal wegzakken. Beelden doemen op uit mijn kindertijd, toen ik op zaterdagmiddag altijd keek naar 'Daktari' een van mijn favoriete televisieseries in die tijd. In deze serie zakte een man, de slechterik,   op een gegeven moment weg in een moeras. Langzaam werd hij verzwolgen door de vloeibare aarde. Hoewel hij wanhopig om hulp riep, kon niemand hem nog helpen. Het beeld van de schreeuwende man me...