Al wekenlang is het onstuimig weer, de ene storm volgt op de ander. Ook vandaag weer code oranje, terwijl storm Dennis over Ierland raast. Het heeft als gevolg dat ik veel binnen zit en weinig er op uit kan gaan. Het betekent dus ook, veel alleen zijn en weinig contact met andere mensen, met uitzondering van de buren Christy en Theresa, die ik wel een paar keer per week opzoek. Soms valt me dat wel zwaar en het maakt dat ik het gemis naar mijn geliefden thuis extra voel. Het verlangen naar het voorjaar is groot en ik heb zin om mensen te fotograferen en ik verheug me op het turfseizoen. Een beetje bezorgd ben ik ook, stel dat het turfseizoen erg laat begint dit jaar? Het turfsteken, zowel machinaal al met de hand, wil ik nog vastleggen. Stel dat ik het mis? Ik moet wel eind mei terug naar Nederland. Het maakt me onrustig en ongedurig, ik wil verder, maar sta in een soort wachtstand.
