Al wekenlang is het onstuimig weer, de ene storm volgt op
de ander. Ook vandaag weer code oranje,
terwijl storm Dennis over Ierland raast. Het heeft als gevolg dat ik veel
binnen zit en weinig er op uit kan gaan. Het betekent dus ook, veel alleen zijn
en weinig contact met andere mensen, met uitzondering van de buren Christy en
Theresa, die ik wel een paar keer per week opzoek. Soms valt me dat wel zwaar
en het maakt dat ik het gemis naar mijn geliefden thuis extra voel. Het verlangen
naar het voorjaar is groot en ik heb zin om mensen te fotograferen en ik
verheug me op het turfseizoen. Een
beetje bezorgd ben ik ook, stel dat het turfseizoen erg laat begint dit jaar?
Het turfsteken, zowel machinaal al met de hand, wil ik nog vastleggen. Stel dat
ik het mis? Ik moet wel eind mei terug naar Nederland. Het maakt me onrustig en
ongedurig, ik wil verder, maar sta in een soort wachtstand.
Het klinkt misschien gek, met al deze schoonheid om me heen,
maar ik ben wat betreft het landschap ook een beetje uitgefotografeerd hier in
Mayo. Nu met dit slechte weer ben ik de achterstand wat betreft het nabewerken
van mijn foto’s aan het wegwerken. Dat
is wel fijn, om straks weer helemaal bij te zijn. Het is grappig om te zien,
dat ik in herhaling begin te vallen wat betreft het fotograferen van het
landschap om mij heen. Sommige plekken fotografeerde ik in de zomer en nu in de
winter opnieuw, vanuit bijna hetzelfde standpunt. Niet bewust, maar dit gebeurt
gewoon. Je zou kunnen zeggen dat dat
niet erg is, straks bij de selectie voor het boek kan ik kiezen uit
verschillende seizoenen, misschien wel fijn om meerdere versies te hebben van
bepaalde foto’s. Dat is waar natuurlijk, maar het doet me ook beseffen dat ik
mijn horizon weer eens moet verbreden.
Oorspronkelijk was ik van plan veengebieden verspreid over meerdere
county’s in Ierland te fotograferen. Gaandeweg kwam ik tot de conclusie dat ik
de hoogveengebieden in het binnenland fotografisch niet zo interessant vind. Ik
besloot me daarom te beperken tot de Noord-westelijke county’s Galway, Mayo,
Sligo en Donegal. De eerste drie kwamen al ruim aan bod, in Donegal ben ik nog
niet geweest voor Irish Desire. Zodra de
weersvoorspelling weer iets beter is, ga ik daarom maar weer eens ‘on the
road’. Een andere omgeving zal me afleiden van mijn heimwee en wanneer ik dan
weer terug keer naar Aughness laat het turfseizoen hopelijk niet te lang meer
op zich wachten.
 |
| Lough Gar aug 2019 |
 |
| Lough Gar nov 2019 |
 |
| Veengebied bij Lough Gar aug 2019 |
 |
| Veengebied bij Lough Gar nov 2019 |
Ik zal voor je duimen wat betreft het turfseizoen.
BeantwoordenVerwijderenWel grappig die foto's. Dat je hetzelfde standpunt ook nog kiest. Maar zo heb je wel keuze zoals je zegt.
Ik kan me voorstellen dat je zo nu en dan last krijgt van heimwee! Wel knap van je dat je het in je eentje zo goed red. En al met al is het het allemaal waard.;) Succes nog even de laatste periode.
BeantwoordenVerwijderen