Cultuur en natuur
Zelfs nu na bijna een jaar Ierland, wonend op het veenland, hink ik nog steeds op twee benen. Wanneer ik het uitgestrekte veen om mij heen op een afstandje bekijk, ben ik zeer gecharmeerd van de schoonheid, de sfeer, het natuurlijke wilde landschap. Maar inmiddels heb ik heel wat afgestruind op dit veen en realiseer me dan vaak dat het niet klopt, het droge gras onder mijn voeten, de knisperende heide die breekt wanneer ik mijn stappen zet. Wanneer het veen gezond is, zou het nat moeten zijn, een waterrijk moeras bedekt met prachtige veenmossen doordrenkt met water. Maar met uitzondering van enkele gebieden of delen van gebieden en uiteraard het National Park van Ballycroy, zijn veel van de veengebieden in mijn omgeving gedraineerd in verband met de turfwinning. Het veen is dan zodanig droog, dat er gewerkt kan worden met de machines. De veenmossen zijn op deze bogs zeldzaam. Het belang van behoud en restauratie en herstel is mij zeker wel duidelijk, hier heb ik...