Irish Desire

Doolough Valley In mijn laatst blog van afgelopen donderdag deelde ik enkele foto’s die ik maakte in Doolough Valley. Ik vergat het tragische verhaal van deze vallei met jullie te delen. Rijden door Doolough Valley is een bijzondere ervaring. De vallei ligt tussen Mweelrea Mountain en de Sheeffry Hills, een bergachtig landschap met ongerepte natuur, de weg in de vallei loopt langs de oevers van de meren Doolough en Glenullin Lough.   Aan de noordkant van de vallei staat een gedenkteken, een stenen kruis; ‘The DooLough Famine Memorial’, gewijd aan de slachtoffers van de Doolough Tragedy. Het monument is een herinnering aan de grote hongersnood die plaatsvond in het midden van de 19e eeuw. Helaas ben ik vergeten een foto te maken van dit monument.

Rokende schoorstenen in Bangor Erris Het was koud de afgelopen week, af en toe wat nachtvorst en een paar flinke hagelbuien gaven een winters beeld. Ik hoopte wat foto’s te kunnen maken van besneeuwde bergen, maar daarvoor was het toch niet koud genoeg, het smolt helaas weer snel weg. Hier en daar bleven wel wat bergtoppen wit, wat ook wel een mooi gezicht was. Inmiddels heb ik ook zelf aan de lijve ondervonden, hoe onmisbaar de turf hier is om te overleven. Mijn centrale verwarming draait op een olie gestookte ketel, zoals in veel huizen hier op het Ierse platteland. Deze ketel zorgt ook voor de verwarming van het water in de boiler. Daarnaast hebben veel mensen in deze regio een  turf gestookte range, een fornuis die zorgt voor warmte en waar ook op en in gekookt kan worden. Een range heb ik niet, wel een open vuur in de woonkamer.