Irish Desire

Foto: Bellacragher Bay Afgelopen week hoorde ik op radio 1 iemand zeggen dat we onze persoonlijkheid vaak ontlenen aan hoe we ons verhouden tot de mensen om ons heen. Onze relaties, familie, vrienden, collega’s.   De spreker vroeg zich af wat er van hem zou overblijven wanneer dat wegvalt en hij op zichzelf aangewezen zou zijn. Midden in het programma vallend, kreeg ik helaas niet de hele context van het gesprek mee, maar duidelijk werd wel dat de spreker dit is gaan ontdekken tijdens het lopen van een aantal pelgrimsroutes. Zelf was ik twee keer pelgrim, in 2012 gedurende 800 km. over de Camino Frances en vorig jaar 550 km. over de Camino del Norte en de Camino Primitivo. Dit waren bijzondere ervaringen, vooral de tocht van 2012 is een ijkpunt voor me geworden. Het bracht me zowel persoonlijk als spiritueel zoveel moois.  

Inmiddels heb ik al veel beelden kunnen maken tijdens mijn wandelingen, fietstochten en tochten met de auto. Er zijn nog zoveel foto’s na te bewerken, die ik graag met je wil delen. Maar laat ik maar beginnen bij de foto’s van vandaag, er zullen nog genoeg donkere en regenachtige winterdagen komen dit jaar, nog tijd genoeg om alles te verwerken! Ondanks dat het vanochtend wat somber begon, zonder ook maar een enkel zonnestraaltje, ben ik toch om een uur of elf in de auto gestapt om een wandeling te maken in de buurt van Lough Feeagh, dit is vlakbij Newport, een half uurtje rijden vanaf mijn huis.

Aughness Mijn oorspronkelijke plan voor deze blog was om in een soort van dagboekvorm te verhalen over mijn belevenissen en ontmoetingen en mijn activiteiten voor het project Irish Desire.   Maar in mijn ijver werd ik op de één of andere manier de afgelopen weken gaandeweg zo meegezogen in de informatie die ik vergaarde, dat ik vergat stil te staan bij mijn beleving en gevoel bij alles wat ik hier doe. Mijn hoofd tolde van alle nieuwe informatie en in mijn behoeft aan overzicht over dit alles, heb ik dit verwerkt in mijn blogs. Na de laatste blog, van gisteren, besefte ik dat ik het anders wil. Even pas op de plaats en resetten dus.

Vorige week verbleef ik enkele dagen in county Kildare om de Irish Peatland Conservation Councel (IPCC) te bezoeken in Lullymore. Dit is een van fondsen en giften afhankelijke organisatie die zich inzet voor bescherming, behoud en herstel van de Ierse veenlanden. Gedurende deze dagen had ik een interview met Catherine O’Connell, directeur van de IPCC, namen medewerkster Paula en werkstudent Chris mij enkele keren mee op sleeptouw om mij te laten zien wat de organisatie zoal doet aan bescherming en herstel, en bezocht ik de tentoonstelling in het bezoekerscentrum, waar ik veel achtergrondinformatie kon vinden. Het waren interessante maar vermoeiende dagen, zoveel informatie en dan ook nog in het Engels, dat was best pittig, aangezien mijn Engels niet echt om over naar huis te schrijven is.