Waarom Irish Desire

Sinds ik in de zomer van 2013 Ierland voor het eerst bezocht, kom ik er jaarlijks. Mijn goede vriend Robert woont er in een cottage in county Sligo, in Noord-west Ierland. Het huis van Robert is gelegen aan een smalle weg die leidt naar Lough Easky in the Ox Mountains.  Na een eerste verkenning van het gebied in de omgeving, werd ik meteen gegrepen door de schoonheid van het uitgestrekte veengebied. Op een heuvel, omringd door groene bergen, keek ik neer op Lough Easky en terwijl de schaduwen van de wolken gleden over het landschap, werd ik te midden van deze overweldigende ruimte geraakt door de mystieke energie van dit bijzondere landschap. Op de terugweg ontmoette ik een familie druk bezig brokken gestoken turf op een kar te laden. Mijn plan voor een fotoproject was geboren.

Gaandeweg mijn verblijf in Ierland ontdekte ik dat veel Ieren in deze regio nog steeds turf traditioneel gebruiken als brandstof. Ik observeerde het proces van turfsteken, het keren en het stapelen om te drogen, het vervoer, het opslaan en uiteindelijk het stoken in een fornuis, de range genoemd, of de open haard.

                                                                     

Niet zelden is literatuur, schilderkunst en muziek in Ierland gebaseerd op de beleving van het veenlandschap, in een poging de sfeer van dit mystieke landschap te vangen. Inmiddels zijn de Ierse venen een natuurhistorisch monument van grote internationale waarde geworden. Met de Ierse venen dreigen de laatste hoogvenen van Europa te verdwijnen, elders in Europa zijn alle hoogvenen inmiddels ontgonnen, zo ook in Nederland. Met het project 'Irish Desire' wil ik twee aspecten van het veenlandschap in Ierland onderzoeken en in beeld brengen: de turfstekers die opkomen en vechten voor hun ‘Turbary rights’, de traditie van het recht op turfsteken in verhalen en beelden, en aan de andere kant het belang van het behoud en de schoonheid van de veengebieden verbeelden en de natuurbeschermers aan het woord laten. Kunnen de eeuwenoude tradities rondom ‘The Turbary rights’ blijven bestaan naast de noodzaak tot het behoud en de bescherming van dit unieke landschap? Kunnen deze twee verlangens samen gaan?

D.m.v. het fotograferen van de landschappen en het portretteren van de natuurbeschermers van de verschillende veengebieden en het fotograferen van de mensen in, op en rond het veenland, met als rode draad turf, wil ik deze  ogenschijnlijk tegengestelde belangen onderzoeken en tevens op onderzoek gaan hoe turf en veenland is verweven met de Ierse cultuur.

Met Irish Desire  wil ik  met mijn foto’s, interviews en gedichten het verhaal zoeken en vertellen over het bijzondere nagenoeg laatste restant onaangetaste veenlandschap in Europa. Het verhaal over de schoonheid van de veengebieden en de vergankelijkheid van eeuwenoude Ierse tradities rondom het turfsteken.

Je kunt Irish Desire nog steeds steunen door anderen aan te moedigen het project en en de mogelijkheid donateur te worden, dit kan al v.a. €25,-. Nieuwe aanmeldingen kunnen worden gedaan via: info@boscheeringa.nl.