Cattle and sheep


Vandaag is het een sombere en grijze dag, met een constante lichte regen, waar geen einde aan lijkt te komen. Echt een dag om thuis te blijven dus. De afgelopen dagen was dat wel anders, veel zon en wolken en een lekker windje, mijn favoriete Ierse weer. Zondag reed ik naar Fahy graveyard, hier vlakbij, ik wilde wat wandelen in de omgeving en even ronddwalen op het strand in de baai.

Het oude kerkhof ligt prachtig vlakbij de kust, een mooiere rustplaats is bijna niet denkbaar, rondom uitzicht op de zee, Slievemore mountain op Achill Island en de bergen van National Park Ballycroy. Het is nogal een rommelig maar wel charmant kerkhof, met oude en nieuwe graven door elkaar, omgeven door een stenen muurtje. Sommige stenen zijn gebroken, enkele graven liggen verzakt en overwoekerd achter de ruïne van het oude kerkje. Wanneer ik rondloop tussen de graven op het oneffen terrein dat bezaaid ligt met stenen en overwoekerd is door hoog gras verwacht ik bijna elk moment in een graf weg te zakken. Voorzichtig kijk ik rond en maak wat foto’s. Helaas ligt er een berg kiezels voor het kerkje, bestemd voor de parkeerplaats, voor een goede foto zal ik later nog eens terug komen.



Mijn auto laat ik achter op de parkeerplaats en ik loop richting de baai, genietend om mij heen kijkend. Op een dag als dit, helder en zonnig, is het uitzicht fantastisch, de contouren van de bergen aan de horizon tekenen zich scherp af  tegen de witte wolken en de blauwe lucht. Enigszins beschaamd moet ik toegeven dat elke keer wanneer ik een weiland passeer met die indrukwekkende Ierse koeien, ik het niet kan laten even snel te inspecteren hoe stevig de omheining is. Soms zien deze er namelijk behoorlijk gammel uit, wat scheve paaltjes met slap hangend prikkeldraad zal een angstige koe die in mij een bedreiging ziet voor haar kalf niet tegenhouden lijkt me. Maar tot nu toe is het altijd goed gegaan. Het blijft bij boze blikken en een volhardend aanstaren. Ondanks mijn schroom vind ik ze wel prachtig en zo passen in dit landschap.

Voor mij, op het onverharde pad dat uitkomt bij de kust, hobbelt een trekker, aan het einde van het pad zie ik de bestuurder mij nieuwsgierig opwachten. Toeristen zijn hier zeldzaam en blijkbaar is het zeer duidelijk dat ik niet van hier ben. We maken een praatje en schudden elkaar de hand. “Only cattle and sheep” antwoordt Patrick wanneer ik vraag of hij een boerenbedrijf heeft. Hij vertelt dat het een leven van hard werken is in deze regio, van zijn vee kan hij niet leven, dit brengt tegenwoordig te weinig op, hij werkt daarom ook nog in loondienst. Wanneer je rijk wilt worden dan heb je hier niets te zoeken. Maar de omgeving en de natuur geven een ander soort van rijkdom: kwaliteit van leven, rust, ruimte, schone lucht en een overweldigend landschap.





Reacties

  1. Hallo Bo.
    Wat fijn dat je "je pad" hebt gevonden daar. Lijkt me heerlijk, ook al omdat je tussendoor de toerist uit kunt hangen zoals je zelf zegt.
    Ik geniet van je blogs en de mooie (zwart-wit) foto's. Wish I was there.
    Waarschijnlijk ga ik volgend voorjaar weer naar Ierland.
    Groetjes, Rinko

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo Rinko,
    Ja dat geeft rust inderdaad. Maar ik ben er nog lang niet, er is nog veel te doen! Waar in Ierland ga je naar toe?
    Groetjes,
    Bo

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten