Connemara

Lough Inagh

De frequentie van mijn blogs is de laatste tijd wat lager, dit wordt vooral veroorzaakt door het mooie weer, al wekenlang vrijwel geen regen. Deze week was het zelfs zomers, geen zuchtje wind en strak blauwe luchten, voor Ierland best bijzonder. Je kunt je voorstellen, dat wanneer het weer zo goed is, ik er de voorkeur aan geef om naar buiten te gaan, in plaats van achter mijn computer te kruipen om blogs te schrijven en foto’s na te bewerken.

Op de bog is weinig activiteit meer te bespeuren, maar nog niet alle foto’s van de werkzaamheden rondom het turfgebeuren die ik afgelopen maanden maakte heb ik met jullie gedeeld, maar komende winter zal ik tijd genoeg hebben voor het selecteren en nabewerken en het daarna delen via de blogs.

Afgelopen week was ik een paar dagen in Connemara, een prachtig ruig en bergachtig gebied in county Galway. Het National Park Connemara heeft zowel hoog- als laaggelegen veengebieden, het grootste deel hiervan is beschermd. Waar je ook bent in Connemara, overal zie de de toppen van ‘The Twelf Bens’, een prominent aanwezige bergketen. Reden genoeg dus om het gebied te fotograferen voor Irish Desire!

Hoewel de dag aanvankelijk nogal bewolkt begon, met zelfs even een buitje werd het in de loop van de dag gelukkig weer zonnig. Mijn eerste stop was in Leenoun, een dorp gelegen aan de zuidkant van Killary Harbour, een van de drie fjorden in Ierland. Hier is meteen een andere sfeer merkbaar, het dorp wordt goed bezocht door toeristen. Ik loop wat rond, drink een cappuccino en neem een kijkje in de winkel van The Sheep and Wool Centre. De schapenvachten hebben mijn bijzondere belangstelling, ik ben dol op de Ierse schapen en zal volgend jaar zo wie zo een mooie vacht mee naar Nederland willen nemen, maar dan wel van een Iers schaap uiteraard. Veel toeristische winkels verkopen geïmporteerde schapenvachten, als zijnde Iers. Een medewerker van het Centrum vertelt me dat in Ierland alleen nog een leerlooier in Waterford de Ierse vachten prepareert, hij toont me een stapel prachtige vachten, wit, bruin of gevlekt. Ik aarzel, zal ik alvast eentje aanschaffen? Ze zijn niet echt duur en de winkel is gesloten tijdens de wintermaanden, dus het is of nu, of volgend voorjaar. Maar ik bedank de medewerker voor de informatie en loop door, in het besef dat ik zuinig aan moet doen.

 

Lough Shindilla

Lough Inagh

Daarna volgt een prachtige rit via An Mám, Maam Cross, Recess en Letterfrack, naar Clifden, waar ik overnacht. Dolgraag had ik een deel van de lange afstand wandeling ‘The Westernway’ gelopen, maar ik ben niet goed voorbereid.  Touristinformation is al gesloten en pas weer open om 9.30 uur de volgende ochtend, dus ik kan geen informatie meer inwinnen over vervoer terug naar mijn auto. Bovendien heb ik al mijn fotoapparatuur en mijn laptop bij me, samen zo’n 15 kg. schat ik. Het traject dat ik zou willen lopen is 29 km lang over bergachtig terrein, dus dit zal ik een andere keer gaan doen, en dan wat beter gepland. De volgende dag vraag ik wel alvast informatie bij het toeristenbureau over de mogelijkheden en daarna maak ik opnieuw een mooie tocht, via het havenplaatsje Roundstone terug door de bergen naar Leenaun, waar ik, nadat ik er een nachtje over heb geslapen, toch besluit de schapenvacht aan te schaffen, per slot van rekening ben ik volgende week jarig, dus mijzelf een cadeautje geven mag, heb ik besloten. Blij met mijn schat rijd ik via de prachtige Sheeffry Pass, waar ik werkelijk niemand tegenkom, terug richting Westport en daarna naar huis.

Roundstone bog met op de achtergrond de bergen van Connemara national park