Building a stack of turf

Na een drukke maar gezellige week in Nederland, vloog ik afgelopen zondag terug naar Dublin. Het was geweldig fijn om mijn familie en vrienden weer te zien, maar toch was ik wel blij dat ik weer naar Ierland mocht. Zodra het vliegtuig landde, ik de trap afliep en weer voet zette op Ierse bodem, voelde ik een vlaag van opluchting, alsof ik thuiskwam. In de bus, op weg naar Ballina, dacht ik na over dit gevoel en vroeg me af hoe dit toch mogelijk was. Waarschijnlijk is het de natuur, die hier zo goed gevoeld kan worden, de ruimte waar ik zo van houdt, de rust, het kalme leven, de frisse lucht, de zeewind. In deze uitgestrekte natuur is het zo gemakkelijk om me, ondanks het alleen zijn wat soms pijnlijk is, toch heel te voelen, me verbonden te voelen met alles om me heen, compleet en gelukkig.

In Ballina werd ik opgehaald door Christy en onderweg naar Aughness kletsten we honderd uit. Bij thuiskomst werden we opgewacht door Theresa, die me hartelijk begroette en me binnentroonde, waarna ik moest plaatsnemen aan tafel, waar al een gedekte tafel op me wachtte, met sandwiches met zalm, een glaasje wijn en een kop thee na.  Zo lief, wat heb ik het met deze buren toch getroffen!

Theresa vertelde me, dat ze die dag had gezien dat haar kennis Hugh bezig was een turf stack te maken. Dit is een speciale techniek van turf stapelen, waarbij de turfmoten zodanig worden gestapeld, dat de regen er af kan lopen en de wind er door kan waaien. Op deze manier kun je turf erg lang bewaren en goed houden in de open lucht. Er zijn maar weinig mensen die dit nog kunnen of willen doen, het is veel werk, veel jongeren hebben hier geen geduld meer voor. Hugh steekt zijn turf ook nog op de traditionele manier, met de hand met een ‘slean’, een speciale spade. Afgelopen maandag zijn we er even naar toe gereden, waarna Theresa en Christy me introduceerden bij Hugh. Dinsdag bezocht ik Hugh opnieuw en maakte enkele foto’s terwijl hij werkte aan zijn turf stack. Een prachtig gezicht, deze ovale stapel van turfmoten!

Na mijn ontmoeting met Hugh reed ik nog even door naar een klein en oud kerkhof in de buurt, waar de buren mij opmerkzaam op hadden gemaakt, omdat ik de kerkhoven zo mooi vind in Ierland. Het zijn in mijn ogen romantische en enigszins geheimzinnige plekken. De oude vervallen graven, de mooie keltische kruisen en altijd zijn de kerkhoven gelegen op prachtige plekken, vaak aan de kust.