Going Home

Achill Island

En dan gaat het ineens nog iets sneller dan gepland, gisteren ontving ik een bericht van Irish Ferries, dat mijn overtocht is verplaatst van woensdag naar dinsdag.  I.v.m. Corona varen er minder schepen en worden de weinige boekingen die nog staan samengevoegd. Ik vetrek nu a.s. dinsdag om 18.30 uur vanaf de haven van Dublin naar Cherbourgh in Frankrijk, waar ik woensdag om 14.30 uur zal aankomen. Geen fijne tijd, omdat ik dan nog een langer rit voor de boeg heb. Ik heb daarom een overnachting geboekt in Breda, waar ik w.s. rond 23.00 uur zal aankomen. De volgende dag rijdt ik dan rustig naar Bedum, waar ik eerst nog een nachtje bij mijn dochter logeer, voordat ik vrijdag weer in mijn eigen woning kan. Gelukkig hoef ik niet in quarantaine, na opnieuw wat telefoontjes naar Reisadvies Buitenlandse Zaken en de GDD, is mij nu verteld dat dat niet (meer) hoeft wanneer je met eigen vervoer en per boot reist, dit is alleen nog verplicht wanneer je per vliegtuig reist. Gelukkig maar, anders had ik twee nachten in een hotel moeten overbruggen.

Onderweg en aan de grens met Frankrijk en België zal streng gecontroleerd worden, zo is mij verteld, omdat alleen essentieel reizen is toegestaan. Voor Frankrijk moet een ingevuld formulier waarop aangekruist is wat de reden van reizen is, getoond kunnen worden, met onderliggende documenten. In mijn geval een bewijs dat ik in Nederland woon.  In Belgie mag alleen gestopt worden voor noodgevallen. Nou ja ik ben benieuwd, we zullen zien.

De afgelopen dagen heb ik afscheid genomen van mijn dierbaarste plekken, ik maakte nog een wandeling in National Park Ballycroy, heb heerlijk uitgewaaid op de kliffen van Annach Head en bezocht o.a. Keem Bay en Keel Beach op Achill Island.  Dicht aan de kust van Keem Bay zag ik zelfs een Basking Shark zwemmen!  Hoewel ook een beetje verdrietig, ben ik nu ook blij dat ik naar huis ga. Ik verheug me er enorm op om mijn familie weer te zien. Mijn beide zoons zag ik voor het laatst tijdens de feestdagen in december en mijn dochter en haar gezin in oktober! Maar het is wel raar. Ierland is ook een beetje mijn thuis geworden, het stemt mij weemoedig wanneer ik denk aan dit huis, dat straks weer leeg staat en de buren die ik achter laat.

Ik ga nu nog even bij mijn laatste turfvuurtje zitten. Morgen poetsdag en nog even afscheid nemen van Emon Mularky en Johnny Padden en een laatste strandwandeling. Maandag auto inpakken en dan klaar voor vertrek!