The other crowd

Een Fairy bush aan de kust van Mayo

Ondanks dat het gisteren een sombere bewolkte dag was, besloot ik toch een wandeling van een paar uur te maken, een gemarkeerde route door de hooggelegen veenlanden achter de weg tussen Mulranny en Newport. Het was niet de eerste keer dat ik deze route koos, de laatste keer was in september, maar omdat het landschap steeds verandert, verveelt het nooit.  De route loopt over een soort gravelpad, aangelegd ten behoeve van de werkzaamheden op de bog. Wat zo langzamerhand een rode draad gaat vormen in mijn foto’s van het landschap van Mayo, is de tegenstellingen van schoonheid en functionaliteit.
Wanneer je hier op deze route rondloopt en om je heen kijkt, kun je genieten van het uitgestrekte ongerepte landschap, de bergen, het uitzicht over Clew Bay, het is indrukwekkend mooi. Maar wanneer je wat dichterbij kijkt, is er geen sprake meer van ongereptheid, duidelijk zichtbaar zijn de sporen van turfwinning, de geulen, hier en daar rommelige happen uit het veen. Helaas valt er niet meer aan te ontkomen om op te merken dat hier volop turf gewonnen wordt.

Maar het blijft een schitterend landschap, kleine beekjes die naast het pad stromen, een kleine brug over een rivier, de rust en de verlatenheid nu in de winter. Langs de route zie ik op verschillende plaatsen de restanten van eeuwenoude bomen, bog oak, boven het veen uitsteken, waarschijnlijk was deze hele helling enkele duizenden jaren geleden bedekt met een bos. Het blijft fascinerend deze oude boomstronken, ik vind ze prachtig! In mijn blog van 19 juni jl. kun je alles lezen over bog oak.

Bogoak komt aan de oppervlakte in een afgegraven stuk veenland

Aan het einde van de wandeling valt mijn oog op een paar mooi gevormde bomen aan de rand van de rivier, het zijn Hawthorns, oftewel Meidoorns, die je hier veel ziet. De geïsoleerd staande Meidoorns kunnen prachtige vormen aannemen, silhouetten gevormd door de wind. In Ierland werd de Meidoorn van oudsher beschouwd als een heilige boom en Lonely Bush of Fairy Bush genoemd. Wanneer een alleenstaande Meidoorn groeit in de buurt van de oevers van een rivier, beek of bron, of op of bij een ringfort, dan wordt het beschouwd als een heilige boom, het is de verblijfplaats van feeën en de boom kan daarom niet worden verstoord zonder risico. De boom kan ook een markeerplaats zijn op een sprookjespad of een ontmoetingspunt voor ten strijde trekkende feeën. Feeën hebben een sterke band met deze bomen, er wordt beweerd dat er gevallen bekend zijn waarbij gehuil en geweeklaag werd gehoord toen een dergelijke boom werd gekapt. Van bomen die zijn gemarkeerd voor de kap is bekend dat ze ‘s nachts verdwijnen. Vreemde waarnemingen in de buurt van de struiken zijn niet ongewoon. Twijgen of gevallen takken worden vaak onaangeroerd gelaten waar ze zijn gevallen, uit angst en respect. Een ieder die een Fairy Bush beschadigt of omhakt kan met een aantal vervelende gevolgen worden geconfronteerd, de vergelding van ‘the other crowd’ kan variëren van doornen die in je bed worden achtergelaten, verlamd wakker worden, krankzinnig worden of zelfs de dood. Uit respect en angst om de aandacht van de sprookjeswezens te trekken, wordt hun naam liever niet uitgesproken en spreekt men van ‘the other crowd’.

Nog steeds zijn mensen daarom erg voorzichtig bij het kappen van deze fairy bushes. Om zeker te zijn dat een boom niet wordt bewoond, wordt er vaak een steen onder of bij de struik geplaatst en als deze de volgede ochtend weg is, dan wordt de stuik met rust gelaten omdat het verondersteld bewoond te worden of  onderdeel  te zijn van een elfenpad. Af en toe zie je inderdaad een dergelijke fairybush midden in een weiland, met rust gelaten door de boer, een prachtig gezicht vind ik. Voordat ik wist dat dit Fairy bushes zijn, was ik al gefascineerd door deze mooi gevormde bomen. Tijdens eerdere tochten in Connemara zag ik enkele keren een dergelijke boom volgehangen met lapjes stof, ik vroeg me al af wat dat toch betekent? Inmiddels ben ik er achter gekomen dat dit dus alles met het geloof in de andere wezens te maken heeft.  Men hangt een reepje stof van een kledingstuk van iemand die ziek is in de Fairy tree, in het geloof en de hoop op genezing.

Een fairybush aan de oever van een rivier